بینایی

100000 تومان 90000 تومان

کتاب بینایی ژوزه ساراماگو

نویسنده: ژوزه ساراماگو

مترجم: محمدصادق انصاری

رمان فلسفیاجتماعیسیاسی

رئالیسم جادویی

برنده جایزه نوبل

 

 

معرفی و خلاصه

کتاب بینایی ژوزه ساراماگو

 

رمان بینایی نسخه ی مقابل، مکمل و ادامه دهنده ی رمان کوری ست. برخی کتاب کوری را بدونِ بینایی ناکامل می دانند. برخی هم اعتقاد دارند، قدرتی که ژوزه ساراماگو در کوری از خود نشان داد، در بینایی تکرار نشده است.

به هر حال رمان بینایی، یک رمان سیاسی ست. کاراکترهای اصلیِ رمان کوری به رمان بینایی می آیند و اینجا نیز ادامه ی زندگی شان را شاهد هستیم.

 

این رمان جامعه ای را نشان می دهد که در برابرِ سیستمِ سیاسی اش قیام کرده و دست از رای دادن های سیاسی برداشته است. حالا سیاستمدارها را می بینیم که به آشفتگی دچار شده اند.

 

 

در روز انتخابات در پایتخت ، آنقدر باران می بارد که هیچ کس برای رأی دادن از خانه خارج نمی شود، سیاستمداران به شدت از این موضوع عصبانی و خشمگین می شوند.

 

آیا آنها باید انتخابات را برای یک روز دیگر از سر بگیرند؟ حدود ساعت سه ، باران بالاخره متوقف می شود…

 

ناگهان در ساعت 4، رای دهندگان به سمت مراکز رای گیری می روند، گویی به آنها دستور داده شده است که ظاهر شوند.

اما هنگامی که آراء شمارش می شود ، بیش از 70 درصد از آنها خالی ست.

 

شهروندان در حال عصیان هستند بنابراین وضعیت اضطراری اعلام می شود.

 

از این رسوایی مقامات سیاسی خاطرات وحشتناک طاعون نابینایی را که چهار سال قبل در این شهر رخ داده است را به خاطر می آورند…

 

 

بینایی رمانی ست که درباره روزهایی که در آن زندگی می کنیم بیشتر از هر کتاب دیگری سخن می گوید. ساراماگو، با شوخ طبعی ، عزت نفس، و با سادگی یک هنرمند بزرگ، هنر خود را کاملا در دست دارد.

 

 

 

هر یک از رمان های ساراماگو دارای یک هستهٔ موضوعی است که بر اساس یک فرضیه روشنفکرانه یا برخی واقعیت های تاریخی یا گزاره ای ظالمانه اما غافلگیرکننده قابل اعتماد است.

 

ژوزه ساراماگو، نویسنده پرتغالی و دریافت کننده جایزه نوبل ادبیات 1998 بود. آثار او ، که برخی از آنها را می توان رمان های تمثیلی محسوب کرد، معمولاً دارای دیدگاه های خرابکارانه در مورد وقایع تاریخی هستند.

 

بیش از دو میلیون نسخه از کتاب های ساراماگو فقط در پرتغال فروخته شده است و آثار وی به 25 زبان ترجمه شده است.
.
.
.